Su mercimeği

Su mercimeği akvaryuma genellikle davetsiz girer: başka bir bitkinin yaprağına tutunmuş tek bir yaprakçık, birkaç hafta içinde yüzeyin tamamını kaplayabilir. BM Gıda ve Tarım Örgütü'nün (FAO) su mercimekleri üzerine hazırladığı kaynak, ideal su sıcaklığı, pH, ışık ve besin koşullarında bu bitkilerin biyokütlelerini 16 saat ile 2 gün arasında ikiye katlayabildiğini, sınırsız büyüme durumunda 10 cm²'lik bir örtünün 50 günden kısa sürede bir hektarı kaplayabileceğini hesaplar. Akvaryumda bu hız, bitkinin hem en büyük avantajı hem de en büyük sorunudur.

Flowgrow'a göre Lemna minor Avrupa'nın en yaygın su mercimeği türüdür; besince zengin, çamurlu, durgun ya da yavaş akan su yüzeylerinde yoğun örtüler oluşturur. Akvaryumlarda "Lemna minor" adıyla dolaşan bitkiler ise çoğu zaman başka türlerdir: tropikal kökenli Lemna aequinoctialis, L. minuta ya da L. valdiviana olabilir, hatta Landoltia punctata sık sık L. minor sanılır. Bu türleri ayırmak zordur. L. minor'un yaprakçıkları yassı, yuvarlaktan eliptiğe uzanan biçimde ve 2–4 mm boyundadır; üst yüzeyi pürüzsüzdür, ışığa tutulunca üç damar görülür ve her yaprakçıkta tek bir kök bulunur.

Bakım isteği yok denecek kadar azdır. Flowgrow düşükten yükseğe her ışıkta, 4–30°C arasında ve pH 5–9 aralığında büyüdüğünü belirtir; ek CO₂ gerekmez. Büyüme hızı neredeyse tamamen sudaki besine bağlıdır. FAO'ya göre besin eksikliğinde ya da dengesizliğinde yavaşlar, bir besin artışı olduğunda ise hemen atağa geçer.

En sık yapılan hata, yüzeyi tamamen kaplamasına izin vermektir. Yüzen yoğun bir örtü, alttaki bitkilerin ışığını keser ve yüzeyde havayla temas alanını daraltır. Bitki isteniyorsa miktarı düzenli olarak bir ağla alınmalı, filtre çıkışının yarattığı akıntı ile yüzeyin bir bölümü açık tutulmalıdır. İstenmiyorsa, yeni alınan bitkiler akvaryuma konmadan önce tek tek kontrol edilmelidir; akvaryuma girdikten sonra tamamen temizlemek zordur, çünkü gözden kaçan her yaprakçık yeniden çoğalır.

Lemna minor Avrupa'nın yerli bir bitkisi olsa da akvaryumda çoğalan örneklerin hangi türe ait olduğu çoğu zaman bilinmez. Bu yüzden akvaryumdan alınan fazlalıklar doğal sulara bırakılmamalı, kurutulup çöpe ya da komposta atılmalıdır. Bazı balıklar su mercimeğini yer; FAO balıkları, ördekleri ve kabukluları bitkinin doğal tüketicileri arasında sayar.