Ateş ağızlı ciklet

Ateş ağızlı cikletin adını veren kırmızı çene altı yavrularda soluk başlar ve balık yetişkinleştikçe belirginleşir. Doğada 1,5 metreden sığ, durgun ya da yavaş akan, berrak ile bulanık arasında değişen sularda yaşar: cenoteler, lagünler, kaynak beslemeli göletler, hendekler ve küçük dereler. Zemin kum, çamur ya da kireçtaşı olabilir; yaprak döküntüsü ve batık dallar sık görülür, bazı yerlerde su hafif acıdır. Bu çeşitlilik, balığın akvaryum koşullarına neden kolay uyum sağladığını da açıklar.

Bir çift için 120 × 30 cm tabanlı, yaklaşık 108 litrelik bir akvaryum kabul edilebilir, ama tür en iyi sonucu kendi türünden bireyler ve başka balıklarla birlikte, daha geniş tanklarda verir. Seriously Fish üreme dışında sosyal olduğunu ve geniş tanklarda 8 ya da daha fazla bireylik gruplarda daha iyi durduğunu yazar; Practical Fishkeeping yazarı Gabor Horvath da çift çıkarmak için sekiz genç balıkla başlar. Böyle bir grup çok daha büyük bir tank ister; kartın litre değeri tek çift içindir. Dekor seçiminde zor beğenen bir balık değildir; önemli olan saklanma yerlerinin ve bölge sınırı çizecek yapıların bulunmasıdır. Doğal bir düzen için yumuşak kum zemin, yuvarlak taşlar ve gölgeli köşeler ile mağaralar oluşturacak biçimde yerleştirilmiş kökler ve dallar kullanılır.

Su 22–30°C, pH 6,5–8,0 ve gH 6–15 aralığında tutulur; Practical Fishkeeping üreme ve uzun ömür için 24–27°C'yi en uygun bulur. Tür su kimyası konusunda esnektir, ama doğada temiz sularda yaşadığı için su kalitesi asıl önceliktir; olgunlaşmamış, yeni kurulmuş bir tanka konmamalıdır. Tank arkadaşı olarak benzer boydaki Orta Amerika cikletleri, her türün bölge kurabileceği alan varsa uygundur. Üst katmanda yüzen barışçıl balıklardan Poecilia ve Xiphophorus türleri (moli ve kılıçkuyruk akrabaları) Meksika'da da doğal olarak bulundukları için iyi bir seçimdir.

Yaygın hatalardan biri bu balığı dar bir tanka sıkıştırmaktır; Horvath 80 cm'den kısa tanklarda yavrulu bir çiftin bütün akvaryumu bölgesi saydığını yazar. Bir diğeri boyunu küçümsemektir: erkekler 15 cm'ye ulaşır (FishBase'in kayıtlı en büyük bireyi 17 cm) ve ağzına sığan çok küçük balıkları yiyebilir, bu yüzden minik sürü balıkları uygun arkadaş değildir. Üreme döneminde çift bölgesini savunur; topluluk tankında yumurtalar ya da tank arkadaşları ayrılmazsa yavru verimi düşer. Genç ve deneyimsiz çiftler, özellikle rahatsız edildiklerinde ya da tehdit altında hissettiklerinde ilk yumurtalarını yiyebilir.