Ramirezi

Ramireziyle yaşanan hayal kırıklıklarının çoğu, balığın yeni kurulmuş bir tanka konmasıyla başlar. Bu tür biyolojik olarak olgunlaşmamış akvaryuma asla eklenmemelidir. Su kalitesi bozulduğunda baş ve yan çizgi gözenekleri çevresinde küçük çukurlarla başlayan, delik hastalığını andıran bir doku aşınmasına da yatkındır. Ramirezi, iyi oturmuş ve düzenli bakılan bir tankın balığıdır.

Bir çift için 60 × 30 cm tabanlı, yaklaşık 54 litrelik bir akvaryum yeterlidir. Dekor konusunda seçici değildir, yeter ki gölgelik ve saklanma yeri bulunsun: seramik saksılar ve plastik boru parçaları bile iş görür. Daha doğal bir görünüm için yumuşak kum zemin üzerine kökler ve dallar yerleştirilip gölgeli köşeler, küçük mağaralar oluşturulabilir; bir iki yassı taş olası yumurtlama yeri olur. Tabana serpilen kuru yapraklar çürürken mikroorganizma kolonileri oluşturur ve bunlar yavrular için ek besin kaynağıdır; yapraklardan salınan tanenler de doğal suyu taklit eder. Microsorum, Taxiphyllum, Cryptocoryne ve Anubias gibi dekora tutturulabilen bitkiler uygundur.

Su sıcak ve yumuşak olmalıdır: 27–30°C, pH 5,0–7,0 ve gH 1–6. Practical Fishkeeping yetiştirme balıklarının nötre yakın, orta yumuşaklıkta suya uyduğunu ama sert suda iyi durmadığını yazar; 25°C ancak geçici bir alt sınırdır. Bu sıcaklık tank arkadaşı seçiminde de belirleyicidir; kardinal tetra ve Paracheirodon simulans bu şartlara uyan iki türdür. Filtre ya da akıntı güçlü olmamalıdır. Büyük su değişimlerinden kaçınılır; haftalık %10–15 gibi küçük ama düzenli değişimler önerilir. Açık suda yüzen barışçıl sürü balıkları ramirezinin çekingenliğini azaltır, çünkü balık çevresinde rahatça dolaşan küçük sürüleri yakında tehlike olmadığının işareti olarak algılar.

İkinci büyük hata, ramireziyi sıradan bir topluluk tankına atmaktır. Yem rekabetinde zayıftır; bölgeci ya da saldırgan balıkların ve çoğu ciklet türünün yanında geri çekilir, sert su isteyen türlerle de uyuşmaz. Üçüncüsü balık seçimidir: seri üretilen altın, uzun yüzgeçli, elektrik mavisi ve özellikle balon formları çoğunlukla genetik olarak zayıftır, hastalığa yatkındır, daha kısa yaşar ve çoğu zaman yalnızca erkekleri satılır. Üretimde hormon ve renk artırıcı, yüksek proteinli yemler kullanıldığı düşünülmektedir. Yabani balıklar daha sağlam bir genetik yapıya sahiptir ama su ve yem konusunda daha talepkâr olduğu için deneyimli akvaristlere uygundur. En makul yol güvenilir bir özel yetiştiricinin balıklarıdır. Gençken grup halinde dolaşan balıklar olgunlaşınca çift kurar ve üreme döneminde 60 cm çapa yakın bir alanı sahiplenir.