Yoyo botia

Adını gençlerinin gövde deseninden alır: dört beş adet “i” ile üç adet “y” biçimli koyu kuşak yan yana dizilir ve biraz hayal gücüyle İngilizcedeki “yo-yo” sözcüğünü okutur. Balık büyüdükçe bu kuşaklar birbirine bağlanıp parçalanır ve yerini düzensiz, benekli bir desene bırakır; zemin rengi beyazımsı, sarı, altın ya da çok açık yeşil olabilir. Yaşlı bir yoyo ile yavrusu yan yana konsa aynı tür olduklarına inanmak zor olabilir.

Dükkânda Botia almorhae etiketiyle satılan balığın kimliği ise tartışmalıdır. Seriously Fish'in aktardığına göre B. almorhae'nin dar anlamdaki haline ait doğrulanmış bir canlı fotoğraf bile bulunmuyor; türün akvaryum ticaretine hiç girmemiş olması mümkün. Piyasadaki yoyolar büyük olasılıkla B. lohachata, henüz tanımlanmamış B. sp. 'Kosi' ve B. sp. 'Teesta' ile 2000'lerden bu yana ortaya çıkan melezlerdir. “Pakistan botiası” adı da yanıltıcı; B. almorhae Kuzey Hindistan'da Ganj havzasına aittir. Neyse ki bu grubun bakım gereksinimleri birbirine çok yakın.

Bir grup için 120×45 cm tabanlı, yaklaşık 243 litrelik tank alt sınırdır. Zemin kum ya da ince çakıl, üzerinde yuvarlak taşlar, kökler ve bol sığınak olmalı. Botiler dar aralıklara girmeyi sevdiği için keskin kenarlı dekordan kaçınılmalı, balığın sıkışabileceği delikler kapatılmalıdır. Atlayabildikleri için kapak şarttır. Seriously Fish doğada yılın bazı dönemlerinde daha serin suya maruz kaldığını belirtip verdiği geniş aralığın ortasını öneriyor; Practical Fishkeeping'in 22–27°C'si de bu orta bantla örtüştüğü için tank 22–27°C'de tutulmalıdır. Su iyi oksijenlenmeli, hafif akıntılı ve tertemiz olmalı; haftada %30–50 su değişimi rutindir ve yeni kurulmuş tanka konmamalıdır.

Grup içinde karmaşık bir hiyerarşi kurulur. Yeni bireyler eklendiğinde ya da tank değiştiğinde üstünlük kavgaları olur; bu sırada kavgacı balıklar desenlerini ve renklerini büyük ölçüde kaybederek grileşir. Kısa süreli olduğu sürece bu olağandır. Grup bazen tankın tüm uzunluğu ve yüksekliği boyunca durmaksızın tur atar; genellikle yem, taze su ya da yeni bir birey bu hareketi tetikler. En sık hata iki üç birey almaktır: baskın birey diğerlerini yemeyi bırakacak kadar strese sokabilir. En az 5–6, tercihen on birey önerilir. Uzun yüzgeçli beta ve lepistes gibi yavaş türlerle konmamalıdır, yüzgeçleri ısırılabilir.