Papağan ciklet

Papağan cikletin ağzı, bu balığı tanımlayan özellik olduğu kadar bakımın da ilk konusudur. Gaga görünümünü veren yapı bir şekil bozukluğudur ve balık ağzını tam kapatamaz. Practical Fishkeeping yazarlarından Jeremy Gay, balığının ağzına sıkışan bir çakıl taşını kendi başına çıkaramadığını anlatır; bu yüzden ağza girip takılabilecek boyda çakıl yerine kum ya da ağıza sığmayacak iri taşlar daha güvenli bir seçimdir. Ağız yapısına karşın balık yemini alabilir, çünkü cikletlerin boğazındaki yutak dişleri yiyeceği ezip yutmayı sağlar.

Akvaryumda meraklı, sahibini tanıyan ve etkileşime giren bir balık olarak bilinir; ciklet içgüdülerini de korur, zaman zaman ani saldırganlık gösterir ve tankın düzenini değiştirmeye uğraşır. Boyu kaynaklara göre değişir: Practical Fishkeeping'in soru-cevap yazısı 15 cm ve biraz üzerini verirken, aynı derginin başka bir yazarı yeniden sahiplendirilen bireylerde 20 cm'yi aşanlar gördüğünü yazar. Bu nedenle uzun vadede en az 120 cm uzunluğunda, derin gövdesine uygun genişlik ve yükseklikte (120 × 45 × 45 cm, yaklaşık 243 litre) bir akvaryum, güçlü filtrasyon ve düzenli su değişimi önerilir. Su için ebeveyn türlerin ihtiyaçları dikkate alınarak pH 7–8 ve 24–28°C yeterli kabul edilir; işlenmemiş sert ve alkali şebeke suyu genellikle uygundur.

Tank arkadaşı seçerken ağız boyutu belirleyicidir. Küçükken birlikte büyüdüğü rasbora, tetra ve barbuslarla genellikle sorun çıkmaz, ama büyümüş papağanların tankına eklenen neonlar yenir. Uygun seçenekler iri ve sakin balıklardır: sağlam barbuslar, kedi balıkları, loçlar ve Thorichthys ya da Cryptoheros gibi daha küçük Orta Amerika cikletleri. Malavi cikletleriyle karıştırmak önerilmez; baskın bir mbuna saldırdığında papağanın ağzı karşılık vermeye elverişli değildir. Papağanlar düz yüzeye yumurtlayan hemen her ciklet türüyle üremeye çalışabilir, bu yüzden karışık tanklarda sürekli yumurta bırakan bir birey sürpriz olmaz.

En önemli hata, boyalı balık satın almaktır. Yeşil, mavi ve parlak mor papağanların önemli bir kısmı iğneyle boya enjekte edilerek ya da lazerle yazı ve desen işlenerek renklendirilir; bu renk kalıcı değildir. Kuyruğu olmayan ‘kalp papağan’ların kuyruk yüzgecinin kesilerek üretildiği fotoğraflarla belgelenmiştir. Practical Fishkeeping bu uygulamalara karşı kampanya yürütür ve doğal renkli (kayısı ya da seyrek olarak zeytin tonlu) bireyler dışında alım yapılmamasını önerir. Daha geniş tartışma melezin kendisiyle ilgilidir. Eleştirenler, doğada hiç karşılaşmayan türlerin zorla melezlenmesini, ağız ve iskelet bozukluklarının seçilerek sürdürülmesini ve saf türlerin kimliğinin bulanıklaşmasını sorun olarak görür; bazı yazarlar ağzı tam kapanmayan bireylerde solunum güçlüğü ve üretimde yüksek ayıklama oranı olabileceğini düşünür. Karşı görüştekiler ise balığın akvaryumda dayanıklı, hastalıklara ve su kalitesi dalgalanmalarına dirençli olduğunu, sahiplerinin onu bir evcil hayvan gibi benimsediğini ve uzun vadeli sağlık sorunları hakkında elde güvenilir veri bulunmadığını vurgular. Bu tartışmayı bilerek karar vermek, balığı almadan önce yapılacak en doğru iştir.