Limon ciklet (leleupi)

Tanganika cikletleri arasında en çok satılanlardan biri olsa da limon ciklet göründüğü kadar kolay bir balık değildir. Seriously Fish bunun iki nedenini sayıyor: kendi türüne karşı geçimsizliği ve bozulan suya duyarlılığı. Doğada yalnız yaşar; erkekler rastladıkları dişilerin mağaralarına girer ve üremeye hazır olanlarla yumurtlar. Akvaryumdaki davranışını bu yaşam biçimi açıklar: yumurtlayan çiftin bağı gevşektir ve yalnızca yumurta ile yavru bakımı sürerken devam eder. Arada erkek, üremeye hazır olmayan dişiye tahammül edemeyebilir; dişinin sığınabileceği yerler bu yüzden pazarlık konusu değildir.

SF bir çift için 75 × 30 × 30 cm'lik, yaklaşık 70 litrelik tankı yeterli buluyor; FishBase'in aktardığı akvaryum notu ise en az 80 cm uzunluk istiyor. Bu kartta 80 × 30 × 30 cm, yani 72 litre alt sınır alındı. Zemin kumdur; hacmin büyük kısmı çok sayıda mağara ve saklanma yeri oluşturan taş yığınlarıyla doldurulur. FishBase türün doğada biyotopun girinti ve oyuklarında durduğunu, kaya örtüsünde ve zeminin derin boşluklarında yaşayan omurgasızları avladığını yazıyor. Tankta da çatlak ve oyuk bolluğu balığın kendini güvende hissetmesini sağlar. Su 23–27°C, pH 7,5–9,0 ve gH 8–25 aralığında tutulur.

Üremediği dönemlerde oldukça sakin bir balıktır, ama yumurta ya da yavru varken bölgesini sertçe savunur. Tankın başka katmanlarını kullanan küçük ve orta boy Tanganika cikletleri, örneğin Cyprichromis türleri, uygun arkadaşlardır. Julidochromis ya da Altolamprologus gibi başka kaya cikletleri ancak tank yeterince büyükse ve her türe ayrı bölge kalıyorsa düşünülür. PFK'nin 120 cm'lik Tanganika topluluk önerisinde de her türden yalnızca birer çift yer alıyor. Mbuna gibi hırçın Malavi cikletleriyle ise hiç bir araya konmaz.

En yaygın hata tanka birden fazla limon ciklet koymaktır; tank çok büyük değilse yalnızca bir çift kalır. İkinci hata çift kurmayı kestirmeden denemektir. Yetişkin bir erkekle dişiyi satın alıp birleştirmek çift bağını garanti etmez; SF'ye göre bu yol çoğu zaman dişinin ölümüne varan tacizle biter. Doğrusu birkaç genci birlikte büyütmek, çiftin kendiliğinden oluşmasını beklemek ve sonra kalanları başka tanka almaktır; bu bir yılı bulabilir. Üçüncü hata su bakımını ihmal etmektir: yetişkinler bozulan suya duyarlıdır, yavrular ise bakteri ve organik atık birikimine daha da hassastır. Son olarak koyu renkli bireyleri hasta sanmamak gerekir. SF, N. leleupi melas alt türünün aynı sarı pigmenti taşıdığını ama koyu pigmentin onu örttüğünü, doğada sarı ve koyu formların yan yana yaşadığını yazıyor.