Gökkuşağı köpekbalığı

Türün Latince adı "dizginli" anlamına gelen frenatus'tan geliyor ve burnundan gözüne uzanan ince siyah bantı anlatıyor. Çiftliklerde üretilen albino formu da en az yabani tip kadar yaygın. Bunun dışında kırmızı pigmenti eksik, yüzgeçleri soluk sarımsı bir üretim mutasyonu da var ve zaman zaman yanlışlıkla Epalzeorhynchos munense diye etiketleniyor. Yabani tipte renk yoğunluğu bireyden bireye değişiyor; bazı formlar parlak, tamamen kırmızı yüzgeçlere sahipken bazılarının yüzgeçlerinde koyu lekeler görülüyor. Practical Fishkeeping, renklerin olgunlaştıkça ve ideal koşullarda yoğunlaştığını belirtiyor; uzun süre soluk kalan yüzgeçler bu yüzden bakım koşullarının gözden geçirilmesi için bir işarettir.

Yavrular satın alındığı ilk haftalarda genellikle saklanır ve ürkek görünür. Bu dönem aldatıcıdır: balık büyüdükçe dipte bir alan sahiplenir ve özellikle kendisine benzeyen türlere karşı sertleşir. Seriously Fish onu kırmızı kuyruklu köpekbalığından biraz daha uyumlu buluyor, ama yine de çoğu durumda tek tutulmasını, büyük bir tankta bir arada tutma denemesi yapılacaksa her birey için yaklaşık bir metre çaplı alan hesaplanmasını öneriyor. Sakin ve yavaş türler yerine üst katmanları kullanan, hızlı ve kalabalık sazangil sürüleri iyi eşleşir; bazı botia türleri de genellikle rahat bırakılır.

Tank düzeni, doğadaki kum ve kaya zeminli, akıntılı dereleri örnek almalı. Seriously Fish'in tek bir birey için verdiği alt sınır yaklaşık 243 litre (120 × 45 cm taban). Çeşitli boyda taşlar, çakıl, iri yuvarlak kayalar ve kök parçaları hem otlanacak yüzey sağlar hem de görüş hatlarını keser. Dekora bağlanan Microsorum, Bolbitis ve Anubias iyi seçeneklerdir; yumuşak yapraklı bitkilere de genellikle zarar vermez. Güçlü ışık kayalarda alg tabakası oluşturur. Oksijeni yüksek, orta akıntılı ve organik atık biriktirmeyen bir su ister; düzenli su değişimi ve dipteki artıkların alınması rutin olmalı. Kaynakların uzlaştığı değerler 24–26°C ve pH 6,5–8,0; nötre yakın pH tercih ediliyor.

En sık görülen yanlış, "renkli bir yosun yiyici" beklentisiyle almak ve Corydoras, vatoz ya da cüce çiklitlerle dolu bir dip katmanına eklemek. Yosun otladığı doğru, ama bu iş için alınacak bir balık değil; dipteki komşular ise kısa sürede sürekli kovalanan balıklara dönüşür. Yakın akrabası kırmızı kuyruklu köpekbalığıyla ya da benzer gövdeli otlayıcılarla (Crossocheilus, Garra, Gyrinocheilus) aynı tanka konduğunda kavga neredeyse kaçınılmazdır. Tanka en son eklenmesi, önceden yerleşip bütün dibi sahiplenmesini önler.