Red cherry karides

Tanka bakan kişinin ilk fark ettiği şey hareketin hiç durmamasıdır. Red cherry'ler yosun tutamlarının, kök yüzeylerinin ve yaprak altlarının üzerinde küçük kıskaçlarıyla sürekli bir şeyler toplar; erkekler zaman zaman suyun ortasında hızla tur atar, bazen yüzen bitkilerin köklerine asılı kalır. Yalnızca başka karides ve salyangozla tutulduklarında bu davranışlar çok daha açık görülür. Kalabalık ve iri balıklı bir tankta aynı karidesler gün boyu saklanır.

Kurulum basittir ama tank olgun olmalıdır. Filtresi tam oturmuş, amonyak ve nitrit okumayan bir akvaryum şarttır; yeni kurulmuş bir tank hem yetişkinleri riske atar hem de yavruların beslendiği mikroskobik aufwuchs tabakasını sağlamaz. Java yosunu gibi ince yapılı bitkiler, kök ve taş hem saklanma yeri hem de otlama yüzeyi olur. Kum zemin iyi bir seçimdir; kireç içeren inşaat kumu ve kireçli taşlar suyu beklenmedik biçimde değiştirebilir. Filtre girişine ince sünger ya da naylon çorap geçirilmezse yavrular içeri çekilir; hava ile çalışan sünger filtre hem güvenli hem de ek bir otlama alanıdır.

Su değerleri geniş bir aralıkta tutulabilir: 21–26°C, pH 6,5–8,0 ve gH 8–18 önerilen banttır. Kaynaklar 18°C'yi ve kısa süre daha düşük sıcaklığı da tolere ettiğini yazar; bu yüzden ısıtılan bir odada ısıtıcı çoğu zaman zorunlu değildir. Daha sıcak suda büyüme ve üreme hızlanır ama ömür kısalır ve çözünmüş oksijen azaldığı için yüzey hareketi artırılmalıdır. Yumuşak suda kabuk değişimi zorlaşır; kalsiyum ve mineral eksikliği, yarım kalan deri değişiminin en sık nedenlerinden biridir. Bu türde TDS'den çok gH ve kH'nin doğru olması önemlidir.

En yaygın hata bakırdır. Balık ilaçlarının çoğu, bazı yosun ve salyangoz ilaçları ile salyangoz temizliği için ilaçlanmış yeni bitkiler karides kolonisini günler içinde bitirebilir; yeni bitkiler iyice ıslatılıp durulanmalı, mümkünse karides tankından ya da doku kültüründen alınmalıdır. İkinci hata ani değişimdir: büyük ve farklı sıcaklıkta su değişimi ya da CO₂ dozunun kaçması karidesleri yüzeye veya filtre çıkışına toplar. Üçüncüsü farklı Neocaridina renklerini aynı tanka koymaktır; renkler birbiriyle çiftleşir ve birkaç nesilde koloni kahverengi yabani görünüme döner. Son olarak, ağzına sığan her balık yavruları ve hatta yetişkinleri avlar; üretim isteniyorsa tank yalnızca karidese ayrılmalıdır.