Kribensis

Yeni alınan bir kribensis çifti ilk günlerde çoğu zaman saklanır; tür aslında çekingen ve geri planda kalmayı seven bir balıktır. Tankta açık suda dolaşan küçük tetra, rasbora ya da danio sürüleri bulunduğunda çift daha rahat ortaya çıkar. Bu sakin görüntü üreme döneminde değişir: çift bir mağarayı sahiplendiği anda çevresindeki alanı çok sert savunur ve yaklaşan balıkları kovalar. Barbus, danio, Corydoras, gurami ve loricariidlerle bir topluluk tankında yaşayabilir; başka cikletlerle, ideal olarak yine Batı Afrika cüce türleriyle, ancak her çiftin bölge kurabileceği kadar alan varsa bir arada tutulur.

Bir çift için 60 × 37,5 × 30 cm, yaklaşık 71 litrelik bir tank yeterlidir; birden fazla çift tutulacaksa çok daha geniş bir akvaryum gerekir. Düzenin merkezinde saklanma ve yumurtlama yerleri durur: toprak saksılar, mağaralar, kökler ve dallar. Bitki zorunlu değildir ama ek örtü sağlar. Zemin kum ya da ince çakıl olmalıdır, çünkü balıklar üreme sırasında çukur kazar ve dekorun altını oyarak kendi mağaralarını açabilir. Kenarından küçük bir parça kırılmış, ters çevrilmiş toprak saksılar en çok tutulan yumurtlama yerleridir.

Su 24–27°C, pH 5,0–7,5 ve gH 0–12 aralığında tutulur; yetiştirme balıkları bu aralığın geneline kolayca uyum sağlar. İlginç bir ayrıntı, suyun pH değerinin yavruların cinsiyet dağılımını etkilemesidir: Seriously Fish'e göre pH 6,5–7,0 civarında dengeli bir dağılım elde edilir, daha alkali suda yavruların çoğu erkek, daha asidik suda çoğu dişi olur. Üreme düşünülüyorsa hava ile çalışan sünger filtre tercih edilir, çünkü güçlü motorlu filtreler küçük yavruları içine çekebilir.

En sık hata, bir erkek ve bir dişiyi rastgele alıp birlikte yaşayacaklarını varsaymaktır; uyumsuz bir çift, isteksiz eşin ölümüyle sonuçlanabilir. Sağlam bir çift için altı ya da daha fazla genç balık birlikte büyütülür ve eşleşmenin kendiliğinden olması beklenir. Tek çift alınacaksa satıcının tankındaki en iri erkek ile en renkli dişi seçilir. İkinci hata, bu çekingen balığı çok hareketli ya da iri türlerle aynı tanka koymaktır. Üçüncüsü, yavrular serbest yüzmeye başladıktan sonra çifti gözden kaçırmaktır: bazı dişiler bu dönemde eşine saldırabilir, erkek de bir sonraki yumurtlama yaklaştığında dişiye karşı sertleşebilir. Üreme hedefleniyorsa kedi balıkları gibi dipte yaşayan türler eklenmemelidir, çünkü yumurta ve yavruları avlayabilirler.