Kiraz barbus

Kiraz barbusun doğal yaşam alanı hızla küçülüyor. Sri Lanka'nın güneybatısındaki yağışlı bölgede bulunan yağmur ormanlarının büyük kısmı tarım için açılmış; 2006 itibarıyla eski ormanın yalnızca yüzde 4,6'sı kalmıştı. Türün yaşadığı sığ, gölgeli dereler bu orman parçalarının içinden geçer. Yabani bireylerin ihracatı yasaktır ve kaynaklar en parlak renkli yabani balıkların giderek azaldığını not ediyor. Neyse ki akvaryumlarda satılan balıkların hemen hepsi çiftlik üretimidir; bu tür için doğadan balık aramaya gerek yoktur.

Doğal derelerinde su berrak ya da hafifçe kahverengidir, zemin yaprak döküntüsüyle örtülü kumdur ve kıyıdaki bitki kökleri suyun içine sarkar. Güneş zemine pek ulaşmaz. Bu tablo akvaryum düzenine doğrudan yol gösterir: koyu renkli zemin, sık bitki, üstte yüzen bitkiler, birkaç kök parçası ve biraz kuru yaprak. Böyle bir tankta balıklar hem daha az ürker hem de renkleri belirgin şekilde koyulaşır. Filtrenin çok güçlü olmasına gerek yoktur, hafif bir su hareketi yeterlidir. Kaynak, türün taşlı ve hafif akıntılı dere tipi düzenlerde de iyi yaşadığını belirtiyor; yani tek doğru seçenek yoğun bitkili tank değildir, önemli olan gölgeli köşeler ve saklanma alanıdır.

Küçük boyu sayesinde 60 × 30 cm tabanlı, yaklaşık 54 litrelik bir tank en küçük sınır olarak kabul edilir. Kaynakların birlikte desteklediği değerler 20–26°C, pH 6,0–7,8 ve 5–20 gH'dir; bir PFK yazısı en iyi sonuç için 22–26°C ve pH 6,0–6,5'i öneriyor. Yabani kökenli bireyler hafif asidik, yumuşak suyu tercih eder. Düzenli haftalık kısmi su değişimi bakımın temelidir.

Bu türde sık görülen yanlış, 'barbus' adını duyunca onu Sumatra barbusu gibi huysuz sanıp uzun yüzgeçli ya da sakin balıklardan ayrı tutmaktır. Kiraz barbus genel olarak çok barışçıldır; diğer küçük sazangiller, tetralar, canlı doğuranlar, gökkuşağı balıkları, guramiler, küçük yayın balıkları ve loçlarla rahatça yaşar. Tersine, ürkekliği yüzünden asıl risk onun başkalarınca bunaltılmasıdır. İkinci yaygın hata tek bir erkek ile bir dişi almaktır. Kaynak en az 6–10 birey öneriyor; bu sayıda balıklar daha az ürker ve erkekler rakiplerinin varlığında en iyi renklerini gösterir.

Bazı üretim hatlarında kırmızı rengin sürekli kalması için seçilim yapılmıştır; böyle balıklarda eşeyi ayırt ederken yalnızca renge güvenmek yerine gövde şekline ve boyuna da bakmak daha sağlıklıdır, çünkü dişiler belirgin şekilde daha dolgun ve iridir.